به وزن هفت رطل و نيم روغن كنجد بر آن اضافه كن و بر آتش كم‌شدت بگذار كه آرام بپزد . ظرف گشاد باشد و هر ساعت يك‌بار آن را بهم زن ! سپس از آتش برگير و بگذار سرد شود . پس از سرد شدن روغن حاصل را بپالاى ! نسخهء دوم گل سرخ ، دارچين ختايى ، افشرهء آس سبز و مرّ هريك دو اوقيه ، نيمكوب بكوب و آب يا شراب را با روغن داغ شده بر آن اضافه كن و بگذار تا داروها آب و روغن را برمىكشند و تر مىشوند . سپس بر آتش كم‌شدت بگذار تا مدت سه ساعت آرام‌آرام بپزد . بعدا از آتش برگير و بگذار سرد شود و بپالاى ! نسخهء سوم سنبل ، ميخك و اصطرك هريك سه اوقيه ، جوز بويا پنج اوقيه ، روغن بلسان شش اوقيه . داروهاى كوبيدنى را نيمكوب كن و آب بر آن ريز و بر آتش گذار و هرگاه آب گرم شد ، روغن بر آتش گرم شده و روغن بلسان و ميعهء سايله را - كه نه اوقيه بود - در آن مخلوط كن و بهم بزن كه خوب درهم بياميزند . بگذار اين مخلوط بپزد تا آب همگى بخار مىشود و تنها روغن مىماند . [ در هر سه نسخه ذكرى از سنبل رومى ( ناردين ) نيامده است ! م ] 2 - روغن ميعه در جاىجاى كتاب قانون در طب نام ميعه سايله را آورديم ؛ منظور ما از ميعه سايله روغنى است كه در اين بحث مىآيد . اين روغن در علاج درد مفاصل كه مادهء خلط خام به مفاصل راه يابد بسيار خوب است ، ماهيچه‌ها را گرم مىكند . در علاج ورم سرد و زهدان سرد و سردمزاج مفيد است و گرمى به كليه و مثانه مىدهد . نسخه روغن كنجد يك رطل و نيم ، اصطرك سه اوقيه . باهم بر آتش كم‌شدت بپزند تا روغن كنجد از اصطرك تأثيرپذير مىشود . آن را در ظرفى بريز و نگهدار وقت نياز به كار ببر ! 3 - روغن بابونه روغن كنجد يك رطل و نيم ، شنبليله ، شكوفه‌هاى بابونه شسته و در سايه نيم‌خشك شده هريك دو اوقيه . همه را در ظرف شيشه‌اى بريز و بگذار چهل روز زير آفتاب بماند ، شد روغن بابونه .